“Zijn jullie klaar voor een reis?” Een vraag die vriendelijk klinkt, maar de boodschap van A Perfect Circle-zanger Maynard James Keenan in een uitverkocht 013 is bloedserieus. “Houd je telefoon in je zak en blijf tot die tijd híér bij ons. Bij het laatste nummer mag je filmen.”
Wat volgt is een unicum anno 2026. Ruim anderhalf uur lang blijven de schermen van de 3250 aanwezige fans in Tilburg braaf opgeborgen. Een absolute verademing. Geen afleidende lichtjes, geen opgestoken armen met knipperende camera’s. Alleen onverdeelde aandacht voor de bezwerende start van ‘The Package’. Pure focus.
Vanaf de eerste dwarse klanken van ‘Disillusioned’ en ‘The Contrarian’ bewijst A Perfect Circle waarom het een gotspe is om ze simpelweg af te doen als ‘het zijprojectje’ van de Tool-zanger. Sinds Keenan en gitarist Billy Howerdel in 1999 de handen ineensloegen, vormt dit een volwaardig, uniek beest binnen de alternatieve rock.
Hun debuut Mer de Noms (2000) was al een vliegende start, en via de introspectie van Thirteenth Step (2003) en de politieke lading van eMOTIVe (2004) zijn we beland bij het grandioze Eat the Elephant (2018). Live resulteert die mix in een fascinerende paradox: gecontroleerd maar onverbiddelijk intens.
Knap lastig
Het is overigens best lastig om die telefoons in de broekzak te houden, want de band heeft een visueel meesterwerk meegebracht. Achter hen toont een enorm scherm fletse visuals, maar de wáre traktatie staat op de voorgrond.
Circa vijftien gigantische ledstrips hangen als oplichtende luxaflex naast elkaar, geflankeerd door twee dozijn enorme, ronde lampen die de zaal in de meest waanzinnige kleuren bombarderen. Een magistraal schouwspel. Je zóú het willen vastleggen, maar je luistert toch maar netjes naar de meester.
Het allerbeste nummer
Het onbetwiste hoogtepunt van de set volgt met het werk van Eat the Elephant. ‘The Doomed’ sleurt werkelijk alles en iedereen mee in zijn zwartgallige draaikolk. De opbouw is tergend perfect. Een grommende bas kruipt onder je huid, waarna Keenan het er met volle overtuiging uit gooit: “Fuck the doomed!” Kippenvel trekt als een fysieke schokgolf over de ruggen in de zaal. Het uitzinnige applaus dat volgt is oorverdovend. En terecht.
Via het verpletterende ‘Weak and Powerless’ en de stuiterende energie van ‘Rose’ rollen we door een vlekkeloze set. ‘Kindler’ vloeit naadloos over in ‘Gravity’. De melancholische John Lennon-cover ‘Imagine’ snijdt vervolgens dwars door de ziel, waarna ‘TalkTalk’ de zaal weer onverbiddelijk wakker schudt.
Iconische hanenkam
Tijdens de tegendraadse All Main Courses Mix van ‘3 Libras’, het venijnige ‘The Outsider’ en de allesverwoestende sloopkogel ‘Counting Bodies Like Sheep to the Rhythm of the War Drums’ observeer ik Keenan nog even goed.
Hij staat achter in het donker op zijn vertrouwde verhoging. Iconische hanenkam op het hoofd, voorover en achterover hurkend, ritmisch wiebelend in zijn eigen wereld tijdens de instrumentale stukken. Hij is en blijft simpelweg een van de beste, meest veelzijdige vocalisten die er in de hardere rock rondloopt. Wie anders flikt het om drie van zulke gigantische bands succesvol te runnen? Precies. Helemaal niemand.
Na 22 jaar afwezigheid in deze Tilburgse popzaal – en pas hun zevende Nederlandse show óóit – voelt dit optreden extreem zeldzaam. Helemaal omdat de band de gloednieuwe single ‘Starless’ op ons afvuurt. Een track die zich met speels gemak kan meten met het klassieke repertoire, vlak voor het zware ‘Blue’ de zaal in dendert.
We mogen filmen!
Het onregelmatige tourschema biedt geen enkele garantie op een snelle terugkeer, dus we zuigen elke noot op.
Bij de ultieme afsluiter ‘Judith’ lost Keenan zijn belofte in: filmen mag. Wat blijkt? Het aantal telefoons dat daadwerkelijk de lucht in gaat valt ontzettend mee. De drang om bewijsmateriaal te verzamelen is volledig weggespoeld door de rauwe beleving van het moment. Missie geslaagd.
A Perfect Circle levert hier een van de absolute topshows van 2026. Ze overweldigen niet met dom volume, maar met brute precisie. Morgen staan ze in Amsterdam. Reken maar dat de laatste twijfelaars vannacht nog blind een kaartje scoren.