Orbit Culture, het vierkoppige metalmonster uit het kleine Zweedse Eksjö, bewijst woensdagavond in een vurige en helaas veel te korte set in de Effenaar waarom ze door velen worden getipt als de volgende grote act die de wereld gaat veroveren.
Sinds het album Descent (2023) is de band niet meer te negeren en vanavond transformeren ze de Eindhovense zaal in een kolkende machinekamer van melodische deathmetal. In, zoals ze zelf maar al te graag aangeven, hun grootste headlineshow ooit op Nederlandse bodem.
Zodra het doek valt en de eerste riffs van Death Above Life de zaal in worden geslingerd, is er geen weg meer terug. De ritmes zijn zwaar, log en vallen als betonblokken op het publiek.
‘Schreeuw voor mij!’
Het geluid in de Effenaar staat, in tegenstelling tot bij het voorprogramma, als een huis. Elke aanslag op de gitaar voel je in je middenrif. De band klinkt superstrak en houdt dit niveau vast in The Storm. Hier hoor je de kenmerkende ‘filmische riffs’ waar de band om bekendstaat: groots, meeslepend en angstaanjagend strak.
Zanger en gitarist Niklas Karlsson eist direct de aandacht op. “Wij zijn Orbit Culture uit Zweden”, brult hij over de hoofden van de bezoekers heen. “Maak een lawaai voor mij, Eindhoven!” De reactie is een oorverdovend geschreeuw dat de toon zet voor de rest van de avond.
Mitrailleurvuur
De set dendert voort met The Tales of War, waarbij de drums als mitrailleurvuur door de zaal ratelen. Toch is het niet alleen maar bruut geweld. Vlak voor North Star of Nija toont Karlsson zijn menselijke kant met een stukje droge humor. “Kennen jullie de teksten van het album Nija?”, vraagt hij met een grijns. “Ik niet, dus ik heb wel wat hulp nodig.”
Wanneer het nummer inzet, valt direct op hoezeer Karlsson vocaal in de buurt komt van James Hetfield. Zijn stem heeft diezelfde rauwe rasp en kracht, en muzikaal heeft de band hier duidelijk leentjebuur gespeeld bij Metallica. De energie, de groove en de tempowisselingen ademen de sfeer van de grootste metalband ter wereld, maar dan overgoten met een moderne, agressieve deathcore-saus.
Tussen het muzikale geweld door zoekt de band de interactie. “Jullie kunnen bewegen, dat heb ik al gezien”, merkt Karlsson op terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegt. Hij gooit olie op het vuur: “Een paar dagen geleden stonden we in Londen. Dat was zo fucking goed… Misschien zelfs een beetje beter dan Eindhoven.”
Een golf van theatraal boegeroep stijgt zoals verwacht op uit de zaal. “Maar jullie hebben nog de tijd om je te bewijzen, want ik heb gehoord dat Nederland het beste metalpubliek ter wereld heeft. Laat maar zien wat Eindhoven in petto heeft!” De Effenaar laat zich dat geen twee keer zeggen. Tijdens ‘I, the Wolf’ en ‘From the Inside’ verandert het midden van de zaal in een kolkende massa en ontstaat er een cirkelpit die bijna de hele vloer beslaat.
Applaus voor lichttechnicus
Visueel is de show minstens zo indrukwekkend als het geluid. Het decor oogt als een obscuur, industrieel minikasteel waarin diverse lampen zijn verwerkt. De lichttechnicus van dienst verdient een eigen applaus. Precies op de maat van de supersnelle riffs van The Shadowing en Bloodhound flikkeren de lampen oogverblindend en agressief. Een strak geregisseerd schouwspel dat de muziek net dat beetje extra venijn geeft.
Het hoogtepunt van de avond, en tevens het meest theatrale moment, vindt plaats tijdens While We Serve. Midden in het nummer lijkt Karlsson ontevreden; hij stopt abrupt en loopt ogenschijnlijk boos van het podium af, alsof de energie van de zaal hem niet zint.
Het publiek kijkt even vertwijfeld om zich heen, maar al snel blijkt het een geplande act. Wanneer hij terugkeert, vraagt hij om een herkansing. De zaal ontploft. Iedereen scandeert de titeltrack massaal mee. Vanwege de constante stroom aan crowdsurfers die over de barrier worden getild, doopt Karlsson het nummer ter plekke om tot While We Surf.
Trillende Effenaar
De avond wordt afgesloten met het verpletterende Hydra en het epische Vultures of North. Na nog geen uur is het stil. Het concert was kort, intens en vloog voorbij als een hogesnelheidstrein. Orbit Culture kwam, zag en liet een trillende Effenaar achter. Als dit de voorbode is van hun wereldverovering, dan kan de rest van de metalscene zijn borst natmaken.