Een trancefeest dat al om 19.00 uur begint en om 02.00 uur afgelopen is? Klinkt gek voor een genre dat de nacht ademt, maar vanaf het moment dat Richard Durand zaterdagavond het podium van Nobel in Leiden beklimt, valt elke twijfel weg. Wat een heerlijke avond hebben de vele honderden trancefanaten achter de rug!
Met de armen wijd boven de mengtafel en een niet aflatende, brede glimlach op het gezicht staat Richard als een koning op zijn booth, klaar om naar beneden te springen. Om hem heen staan tientallen dolenthousiaste fans van het eerste uur te dansen en te springen. Ja beste mensen, je moet wel heel diep in een moeras van chagrijn zitten om hier níét vrolijk van te worden.
Uitverkocht!
De Leidse poptempel kon een paar dagen voor aanvang het bordje ‘uitverkocht’ ophangen. Dat de show al vroeg op de avond start, brengt een specifiek publiek op de been. De zaal is gevuld met voornamelijk vijftigers en zestigers, al zijn er verdwaalde twintigers en dertigers te bespeuren.
Wie denkt dat een wat rijpere leeftijdsklasse zorgt voor een tamme avond, komt bedrogen uit. In de zeven uur dat Durand op de bühne staat, wordt er onophoudelijk gedanst en gelachen. Niet alleen vooraan bij de dj, maar door de hele zaal en zelfs op de eerste en tweede verdieping van het imposante pand.
’Precies zoals het bedoeld is’
Een ‘Open Till Close’-set als deze is voor Durand pas zijn derde ooit, en daarmee een zeldzaamheid. “In een jaar vol hoogtepunten voelt dit als het perfecte moment om alles samen te brengen”, liet de producer vooraf al optekenen. “Een Open Till Close-set is voor mij meer dan een lange dj-set. Het is een persoonlijk verhaal en een muzikale tijdreis. Intiemer, persoonlijker, precies zoals het bedoeld is.”
Die filosofie maakt hij in Nobel ruimschoots waar. Durand, inmiddels vijftig maar met de jeugdige energie van een dertiger, bouwt zijn marathonset uiterst zorgvuldig op. De meester van de melodie en de emotie laveert soepel van subtiele opbouwers naar uitbarstingen die minutenlang in de zaal blijven nadreunen.
Waanzinnige lichtshow
De visuele ondersteuning die hij mee naar Leiden heeft genomen is waanzinnig en oogt eigenlijk te indrukwekkend voor de schaal van een poppodium. Tientallen lasers en lampen direct boven de dansvloer en naast het podium zorgen samen met een overvloed aan rook en kleur voor een beklemmend schouwspel.
Technisch klopt het plaatje tot in de puntjes. Het geluid in de zaal klinkt dankzij de moderne installatie van Nobel kraakhelder, wat het dynamische werk van Durand optimaal tot z’n recht laat komen. Voor een track als Rubicon levert dat een absoluut schot in de roos op. De gelaagde opbouw van het nummer smelt samen met de kleurrijke lichtshow tot een hypnotiserend moment waarin de zaal de controle volledig overgeeft aan de dj.
Stelletjes pakken elkaar vast
Verderop in de set zorgt zijn eigen succesnummer For You voor een massaal kippenvelmoment. De herkenbare melodie laat de handen massaal de lucht in gaan. Bezoekers sluiten de ogen en stelletjes pakken elkaar vast. Tussendoor vliegen de klassiekers en slimme samples je om de oren.
Durand verweeft herkenbare elementen van Phil Collins en Robert Miles moeiteloos met werk van Tiësto en Armin van Buuren. De knipoog naar Tiësto is logisch; die riep Durand ooit uit tot zijn ‘Tip For The Top’ in DJ Magazine, waarna de Nederlander doorbrak met rammende reworks van tracks als Lethal Industry en Flight 643.
Onder het publiek op de vloer wordt geregeld gememoreerd aan zijn optreden op A State of Trance in Ahoy Rotterdam van eerder dit jaar. Fans wisselen herinneringen uit over hoe ze daar vooraan stonden, maar de sfeer in Nobel voelt door de kortere afstand tussen dj en zaal een stuk persoonlijker. Durand zoekt voortdurend oogcontact, wijst mensen aan en lijkt tussen de rijen door bekende gezichten in merkgebonden T-shirts te herkennen.
’Kan niet geloven dat het is uitverkocht’
Tegen het einde van de marathonavond haalt de producer nog één keer alles uit de kast. Net als op ASOT sluit hij de zeven uur durende beproeving af met zijn remix van Sweet Disposition van The Temper Trap. Het blijkt het perfecte slotstuk van een avond die voortdurend balanceert tussen nostalgie en gewoon trance van het hoogste niveau.
Tegen het einde pakt Durand zichtbaar aangedaan de microfoon. In een emotioneel dankwoord geeft hij eerlijk toe dat hij vooraf ‘niet kon geloven dat de hele zaal uitverkocht zou raken’.
Het zegt alles over de bescheidenheid van een dj met maandelijks meer dan een half miljoen luisteraars op Spotify, die zich na al die jaren nog steeds de blaren op de tonen speelt.
Durand bewijst in Leiden dat hij als gevestigde naam binnen de trancescene nog altijd de kunst verstaat om een zaal zeven uur lang betoverd achter te laten.
Graag tot snel!