De Franse formatie Landmvrks staat woensdagavond voor de zevende keer in Tilburg, maar de inzet voelt hoger dan ooit. Na de technische malheur op Jera On Air afgelopen zomer, waar het geluid meermaals wegviel en de set in het water dreigde te vallen, heeft de band uit Marseille iets recht te zetten. Ze zijn hier niet om simpelweg hun setlijst af te werken, ze zijn hier voor eerherstel.
Wanneer de lichten doven en de eerste tonen van opener ‘The Darkest Place I’ve Ever Been’ de ruimte vullen, wordt direct duidelijk dat Landmvrks geen gevangenen maakt. De productie die de band meebrengt is ronduit verbijsterend voor een show met een kaartprijs van slechts 35 euro.
Vlammenwerpers schieten ritmisch de hoogte in en rookkolommen accentueren de breakdowns. Met drie support-acts op de bill is het een financieel raadsel hoe deze tournee winstgevend kan zijn, maar voor de toeschouwer voelt het als een arena-productie die in een clubzaal is gepropt. Het oogt en klinkt als een show waar je normaal gesproken het dubbele voor neerlegt.
Wie is de absolute spil?
Frontman Florent Salfati manifesteert zich onmiddellijk als de absolute spil van de avond. Met een uiterlijk en een venijnige rap-flow die bij vlagen aan Eminem doet denken, bespeelt hij het publiek met angstaanjagend gemak.
Maar het is vooral zijn vocale veelzijdigheid die de meeste indruk maakt. Tijdens nummers als Death en Blistering duikt hij de diepte in met grunts die zo laag en gutturaal zijn, dat ze bijna dierlijk aandoen, als het grommen van een wild varken. De rest van de band staat superstrak: de ritmesectie legt een fundering van gewapend beton waar Salfati zijn vocale acrobatiek op bouwt.